مایکروسافت تحت عنوان پروژه ناتیک

مایکروسافت برای یافتن واکسن COVID-19 یک مرکز داده را به کف اقیانوس می فرستد. پیرو این خبر، این سوال مطرح است که چرا زیر آب انتخاب شده، دلیل آن در واقع یک هدف کاملاً کاربردی یعنی خنک سازی بهتر این دیتاسنتر است.
مایکروسافت درست در سواحل جزایر ارکنی اسکاتلند، یک مرکز داده کوچک را درون یک استوانه زیر دریایی قرار داده است و آن را ۱۱۷ فوت یا حدود ۳۵۰۰ متر زیر آب شناور ساخته است.
در تصویر زیر که از مایکروسافت گرفته شده، مرکز داده مایکروسافت که در حال آماده سازی برای استقرار در زیر دریا است را مشاهده می­کنید.

مایکروسافت تحت عنوان پروژه ناتیک

آماده سازی مرکز داده مایکروسافت جهت استقرار در زیر دریا

اگر بخواهید بدانید این مراکز داده دقیقاً در عمق آبهای آبی رنگ چه چیزی را پردازش می کند. باید گفت در حال حاضر، این سروِر برای تحقیق در مورد پروتئین های ویروسی که باعث همه گیری COVID-19 شده و یافتن راه حلی جهت متوقف کردن اثرات زیانبار کوید ۱۹، به خصوص کشف یک واکسن، اختصاص دارد.

اهداف پروژه ناتیک چیست؟
چند سال پیش، ما این سؤال را مطرح کردیم که آیا ایجاد مراکز داده زیرزمینی به عنوان یک فناوری امکان پذیر است یا خیر. اکنون با این پروژه که معروف به پروژه Natick می­باشد، با توجه به بهره برداری کامل، می توان با کمال تعجب از قرار دادن یک مرکز داده در زیر اقیانوس، دیدن کرد.
این پروژه با اهداف اکتشافی، مفهوم یک نوع جدید از مرکز داده های از پیش آماده شده و سازگار با محیط زیست را نشان می­دهد، که امکان بهره برداری از آن برای سال ها و بدون تعمیر و نگهداری در اعماق دریا وجود دارد.
یکی از مهمترین اهداف این پروژه بررسی چگونگی ماندگاری یک سیستم مهر و موم شده، در دمای کار ثابت است، حتی زمانی که ۸۶۴ سرور دیتاسنتر در آن در حال فعالیت هستند. وقتی این سرورها مشغول پردازش کار برای مایکروسافت نیستند، مدیران پروژه وظایف دیگری را به مراکز داده اختصاص می­دهند که از آن جمله تلاش برای یافتن واکسن COVID-19 را در رده چنین کارهایی می­توان دانست.

چرا دیتاسنتر به زیر آب برده شده است؟
همانطور که گفته شد، علت بردن دیتاسنتر به زیر آب کاملاً کاربردی بوده و منظور سرمایش یا خنک سازی آن است. همانطور که بی بی سی گزارش داده است، استفاده از آب اقیانوس برای خنک کردن ۸۶۴ سرور رایانه­ای  است که در این مرکز داده کوچک جاگذاری شده اند.
در تصویر زیر که از مایکروسافت گرفته شده است، مهندسی که بر روی سیستمهای سرور کار می کند، نشان داده شده است. همانطور که دیده می­شود سیستمهای سرور داخل استوانه ای در کنار محور دریا بارگیری می­شوند.

مایکروسافت تحت عنوان پروژه ناتیک

مهندس در حال کار بر روی سیستمهای سرور

بن کاتلر از پروژه ناتیک می­گوید: ” از آنجا که در این زیر دریایی هیچ انسانی نخواهد بود، ما می­توانیم اکسیژن و اکثر بخارات آب را از جو خارج کنیم که باعث کاهش خوردگی می­شود. خوردگی همیشه یک مشکل مهم در مراکز داده بوده است.”

مشخصات دیتاسنتر زیردریایی چیست؟
به گفته اریک پترسون، مهندس پروژه زیرساخت اصلی مایکروسافت، مخزن مرکز داده در دو قطعه ساخته شده اند: پوسته خارجی، که همان مخزن تحت فشار است و یک محموله داخلی.
بن کاتلر، مدیر پروژه ناتیک مایکروسافت، در باره این مرکز داده توضیح داد که: ” منبع تامین انرژی این دیتاسنتر، ترکیبی از انرژی خورشیدی، انرژی باد و انرژی جزر و مدی امواج دور از ساحل بوده و کاملاً از انرژی تجدید پذیر برخوردار است.”
مرکز داده در یک محل انتخابی، مستقر شده که به یک کابل فیبر نوری و سیم کشی برق متصل می­باشد و ۱۱۷ فوت تا کف اقیانوس پایین رفته است.
تصویر زیر که از اسکات اکلوند شرکت Red Box گرفته شده، پروژه مرکز داده Natick که در جزایر شمالی استقرار یافته است را نشان می­دهد.

پروژه ناتیک

استقرار پروژه ناتیک در جزیره ارکنی

برای آزمایش اینکه آیا سیستم مهر و موم شده می­تواند در حالی که حدود ۸۰۰ سرور به طور مداوم در حال کار هستند، همچنان مشغول فعالیت نگه داشته شود. اسپنسر فولر، مدیر فنی مایکروسافت به روش محاسبات توزیع شده روی آورده است. این روش، فرآیندی است که به وسیله آن دستگاههای متصل به شبکه، قدرت محاسبه برای حل مسئله مهم و عظیم علمی را افزایش می­دهد.
پروژه فولر آزمایشات خود را روی محاسبات عملیاتی که به دنبال یافتن آنتی بادی و کشف راه هایی برای ایجاد ایمن سازی در مقابل COVID-19 بوده، متمرکز کرده است. حتی تحقیقات دارویی نیز، مانند بسیاری از پروژه های تحقیقاتی دیگر، اغلب می­تواند به میزان قابل توجهی به قدرت محاسباتی، بستگی داشته باشد.

تفاوت دیتاسنترهای زیر دریا با مراکز داده روی زمین چیست؟
چندین پروژه تحت هدایت گوگل، الگوهایی از فناوری های درحال حرکت در مکان های غیرقابل تصور را نشان می دهد. وقتی مانند این پروژه، صدها مایل در زیر دریا نباشد، ممکن است صدها مایل در بالای آسمان باشد، از جمله به بالن های خورشیدی گوگل که اینترنت مِش یا شبکه ای را به مناطق دور افتاده یا ناشناخته انتقال می­دهد، می­توان اشاره کرد.
در تصویر زیر که از مایکروسافت گرفته شده، مرکز داده های نیمه غوطه ور نشان داده شده است.

 

مرکز داده در حالت نیمه غوطه ور

اگر دیتاسنتر در پروژه ناتیک نسبت به مرکز داده­های گسترده روی زمین مقایسه شود، باید گفت این مراکز داده زیردریایی از مزیت قابلیت جابجایی برخوردار هستند. یعنی می­توان آنها را به هر مکانی حمل کرد.
یکی دیگر از مزیت های این مرکز داده­های دریایی این است که وقتی در نزدیکی یک مکان ساحلی قرار می­گیرند می­توانند از ارتباط با دیگر مراکز برخوردار باشند. به عنوان مثال، اگر مرکز داده در یک پروژه در یک مکان ساحلی مبتنی بر هوش مصنوعی در سطح سیستمی باشد و نه مبتنی بر Edge-based AI، مکان نزدیک آن می تواند یک مزیت فوق العاده باشد.
منظور از Edge-based AI آن است که الگوریتم های هوش مصنوعی به صورت محلی بر روی یک دستگاه سخت افزاری پردازش می­شوند و نیاز به ارتباط با مراکز دیگر ندارند.

آیا دیتاسنتر قابل حمل دریایی با انرژی تجدید پذیر کار می­کند؟
همانطور که در مقاله بی بی سی گفته شد، اگر این مراکز داده کاملاً بزرگ باشند، گرمای حاصل از سرورها بر آب اقیانوس تأثیر می­گذارد و خطری برای محیط زیست ایجاد می­کند. بنابراین پروژه ناتیک مانند بادکنک های Loon Google ، یک تلاش مفید و جالب خواهد بود، اما به عنوان یکی از کاربردهای محدود حساب می­شود.
از آنجا که مایکروسافت در کنار پیشبرد اهداف پروژه دریایی، برای حفظ محیط زیست نیز اهمیت قائل است، جزیره ارکنی به دلیل فراوانی انرژی پاک و منابع تجدید پذیر، به عنوان مکان پروژه انتخاب شد.
کریستین بلدی، مدیر کل استراتژی و معماری زیرساخت های اَبری مایکروسافت، توضیح می­دهد که: “این پروژه چشم انداز شرکت از مراکز داده را به انرژی تجدید پذیر پایدار، پیوند می­دهد.”
بلدی اظهار داشت: “چشم انداز ما این است که بتوانیم به محض نیاز مشتریان، مراکز محاسباتی را به سرعت در هر نقطه از کره زمین مستقر کنیم. “

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *